IMG_1702-002

 Spanje onder Parijs

Maandag 12 mei 2014

Direct onder Parijs wordt het al een beetje Spanje. Mijn rentenierende vriend is ervan overtuigd. Niet alleen door het hogere klaproosgehalte op de muurtjes. Nee, hier kunnen ze het mengelmoesje van 70 procent Spaans, 20 procent Nederlands en 10 procent Frans waarvan hij zich bedient, opeens uitstekend verstaan. De ober in het grand-café van Montrouge is de eerste met wie hij een linguïstische klik heeft. En zo’n zeventig kilometer zuidelijker, in Arpajon, overkomt hem precies hetzelfde. En wat zo mooi is? Bij de bar-brasserie houden ze de Spaanse gewoonte van het lunch-menu del dia aan. Drie gangen naar keuze, met een flesje wijn erbij. Hij zit warempel helemaal te stralen, tegenover me. Zelfs zijn handen worden warm en dat was buiten – met tien graden – wel anders. We zijn die ochtend Parijs letterlijk uitgedwaald, tevergeefs op zoek naar het begin van een betrekkelijk nieuw fiets-voetpad dat ons helemaal tot in Massy-Palaiseau zou moeten voeren, 16 kilometer verderop. We rijden rondjes op de grootste begraafplaats ter wereld – nou ja, zo voelt het althans – kijken links, kijken rechts, maar nergens een fietspad. Op eigen kracht lukt het uiteindelijk ook, al rijden we op een gegeven moment wel op de vluchtstrook van een vierbaansautoweg waar het verkeer met 120 kilometer per uur langs ons heen raast. Maar ook dat komt goed. We pikken de route weer op en volgen nu nauwgezet de uitgeschreven aanwijzingen van Clemens Sweerman uit het St. Jacobsfietsrouteboekje, want de Garmin maakt er weer een zooitje van. Dat gaat wel iets minder vlot, maar we hoeven vandaag toch niet zo ver. Naar Etampes voert deze etappe, halverwege Parijs en Orléans. De dorpjes worden mooier, het landschap lieflijker en gevarieerder, het weer beter. En voor de driegangenlunch met wijn rekent mijn rentenierende vriend 13 euro per persoon af. Bijna Spaanse prijzen, glundert hij.

 

Advertenties

10 comments

    1. Het gaat mij nog te langzaam. Wel 830 kilometer gefietst maar we moeten er nog 850 tot Spanje en dan nog 800 naar mijn huis. Het is een hele afstand hoor. En misschien hebben we ook een keer een rustdag nodig. We moeten nog over Col de Somport. Dus, hup, hup…..

  1. Ja dat klinkt al beter, 13 euro voor een 3 gangenmenu! Als nu het weer ook wat beter wordt….gaat Diock het misschien nog leuk vinden!

  2. Massy-Palaiseau lag in mijn vorig leven ( ’84-’85 ) bijna in mijn spreekwoordelijke achtertuin. In die buurt kan je zelfs met de auto behoorlijk verdwalen….. Veel plezier op de verdere route!

  3. Voor het echte genieten op de fiets, van het land, het weer, de sfeer en de bars moet je toch in Spanje zijn. Ik zie bij jullie te veel foto’s met regenjassen…
    We zijn momenteel onderweg van Denia naar Sevilla. Zie blog.
    Sterkte. De mooiweerfietsers uit Denia J&J.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s