IMG_1989-001

Helletocht

Donderdag 22 mei 2014

Meteorologie is geen exacte wetenschap. De donderdag die we hebben uitgekozen om de Col du Somport te nemen als laatste hindernis tussen Frankrijk en Spanje, kreeg de hele week een ‘8’ van de deskundigen. Geen regen van betekenis, een zonnetje en de wind zou ons ook de kop niet kosten. De andere dagen waren bagger. Dus toen we midden in de nacht de luiken van onze hotelkamer in Accous hoorden klapperen, kenden we nog geen enkele twijfel. Vandaag was de dag. Bij het aanbreken van de dageraad scheen het zonnetje inderdaad, er waren wat wolkjes, en ach, die wind… Zeker in de bergen kan het weer om elke bocht anders zijn. Behalve dan vandaag. Al vanaf de eerste meters worstelden we met wat Katwijkse zeelui als ‘een stevige bries’ zouden omschrijven. Windkracht 8 of meer, weet je dan. En voor wie dat niet gelooft, als in een haarspeldbocht een zware fiets met bijna 20 kilo bagage onder je kont dreigt weg te slaan, dan waait het hard. Zelf rijd ik – wat minder zwaar beladen dan Edwin – angstvallig op het midden van de weg omdat ik er weinig voor voel om rechts van me in de kolkende rivier te worden geblazen. We worstelen ons door Etsaut, proberen een bakkie te doen in Urdos – maar alles is dicht – en slaan in deze plaats dan maar wat cola, croissants en chocola in. Dan kunnen meteen ook de beenstukken en het regenjack aan, want het wordt koud. Elke honderd meter stijging een graad, heeft Edwin ergens gelezen. En dit lijkt ons wel een exacte wetenschap. Er rijdt geen hond dezelfde kant op als wij, we komen alleen een Belg en een Amerikaan tegen die met de wind in de rug aan de afdaling bezig zijn. Het is oneerlijk verdeeld in de wereld. Nog zo onrechtvaardig: een heel stuk onder de top mogen de auto’s – die geen enkele moeite met de wind of het stijgingspercentage hebben – verder door een tunnel. Wij moeten verder omhoog, over de oude weg die dan voortdurend tussen de acht en tien procent blijft klimmen. En met stormkracht 8 tegen voelt dat als het dubbele, kan ik u vertellen. De ijsregen en later hagel striemt ons dan inmiddels in het gezicht en wij rijden al een uurtje in volledige regenbepakking. Niet alleen tegen het water, ook tegen de kou. Nog één gekke Amerikaan op een mountainbike komen we tegen, als na vier uur klimmen het ski-resort van de Col du Somport in zicht raakt. De plaquette waarop dit trots staat vermeld, ligt in duizend stukken op de grond. Minder bestand tegen de wind dan wij. En dan is daar toch nog vrij onverwacht de grensovergang met de blauw besterde aanduiding ‘Espana’, het trofeebord met de hoogte (1640 meter) en zowaar een restaurantje dat open is. We verwarmen ons met kipfilet en patat, een koud biertje – ja, dat is een beetje raar – en warme koffie met gebrande cognac, de fameuze carajillo waar mijn rentenierende vriend zo dol op is. En ik spuug er ook niet in. Dan zal ik u verder het relaas van de afdaling in hagel en natte sneeuw, bij 2 graden boven nul en 50 kilometer in het uur maar besparen. Want dit moet natuurlijk geen klaagverhaal worden. We zijn in Spanje!

Advertenties

18 comments

  1. Knap hoor! Gefeliciteerd met dit resultaat tot nu toe!
    En ja, wij automobilisten gaan door de tunnel, want we zijn natuurlijk zuinig op de motor en slangetjes en zo; die moet je niet overbelasten 🙂

  2. Nou na zo’n tocht mag je van mij best even klagen, het blijft een goed verhaal om te kezen. Veel sterkte en ook veel plezier, jullie maken wel wat mee zo

  3. Top! Petje af! Echte mannen, dat zijn jullie! En je weet het: echte mannen eten geen honing maar kauwen op bijen….. Ik duim voor jullie dat vanaf nu zonnig en droog weer jullie bondgenoot is!

  4. Gefeliciteerd dit is topsport. Goed gedaan hoor hopen dat het hierna meer genieten dan lijden wordt. Erg fijn dat deze top achter de rug is.

  5. Helletocht? Op de foto’s zie ik een vrolijk lachende, etende en drinkende Dick! Zo zie je maar weer dat schrijvers (en vooral journalisten) wel eens worstelen tussen feit en fictie.
    Zijn de volmachten voor de verkiezingen netjes achtergelaten ? Volgens de exit polls komt het CDA net een paar stemmen tekort !

    1. Dick heeft zijn vrouw per volmacht laten stemmen. Zelf stem ik niet omdat het een enorm gedoe is als je woont in Spanje en wilt stemmen. En dan mag ik nog niet eens op een een Spanjaard stemmen!

    1. Zelf maakt het mij niet veel uit. Hoe slechter het weer, des te meer geniet ik als het mooi weer is. Zelf vind ik het heerlijk om iedere dag een stuk te fietsen. Als ik pelgrims zie lopen langs een rechte asfaltweg van wel 10 kilometer lang ben ik altijd blij dat ik op de fiets ben en er maar 30 minuten over doe. Voor Dick is het de k ik wel de laatste keer maar ik g het zeker nog eens doen maar dan ook mijn tentje mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s