IMG_2084-001

 Desolaat

Maandag 26 mei 2014

Laten we vandaag eens beginnen met een lezersvraag. ‘Hebben jullie geen rustdag in de planning? Dagje porno kijken, of zo?’, wil Mart Ouwehand uit Katwijk weten. Interessante vraag, Mart, maar nee. Na 180 uur op een fietszadel gaan onze interesses niet die kant op. Een rustdag is voor ons een dag waarop we wat rustiger fietsen. Zoals vandaag. Direct vanuit het hotel in Carinena gaat het tien kilometer lang omhoog, over een pas die op 958 meter ligt. Daarna valt het mee. De wind staat goed en omdat we voornamelijk dezelfde kant op fietsen, blijft dat de hele dag zo. We volgen de N-238, een jaar of tien geleden nog een drukke route die het (vracht)verkeer dwars door een keten van dorpjes perste. Maar sinds de aanleg van de snelweg is het traject zo goed als uitgestorven. Lekker om te fietsen, goed voor de rustzoekers in de omgeving, maar ook dodelijk voor de levendigheid van dit stukje platteland. De N-234 was ook een levensader die werk verschafte aan uitbaters van benzinepompen, restaurants en winkels langs de weg. Nu liggen veel dorpjes er desolaat bij, met gesloten horeca, overwoekerde brandstofstations en een middenstand die vooral bestaat uit apothekers om de vergrijzende bevolking op de been te houden. Maar wij vinden het niet erg, zolang we op tijd ons natje en droogje hebben. En dat gaat wonderwel. Alleen het beoogde idyllische hotel dat we op internet zagen – een oude watermolen in Monreal del Campo – heeft het bordje ‘Cerrado’ (Gesloten) op de deur hangen. Een paar kilometer verderop vinden we aan de rand van een industrieterrein een hostal, wat je met een zonnige kijk op het leven als ‘functioneel’ zou kunnen omschrijven. Er hangt een tv, Mart, maar het nodigt verder in geen enkel opzicht uit tot een rustdag, morgen.

 

Advertenties

8 comments

  1. Mooie plaatjes hoor van zo’n desolaat landschap. En van twee fietsers moeten ze het ook niet hebben vrezen wij. 🙂
    Vandaag zijn wij ook Frankrijk ingegaan, met de auto want dat gaat sneller en ook wel prettiger als het weer eens – inderdaad – ‘schijtweer’ is (geschreven in tent tijdens stortregen in Orléans).

  2. Inderdaad prachtig; de beelden, commentaar en de prestatie! Al ruim 3 weken een spannend vervolgverhaal.
    Jullie komen binnen een paar dagen heel waarschijnlijk door Pego, hoop jullie er te kunnen aanmoedigen voor de laatste kms!

  3. nou ik vind het een geweldige onderneming en ontzettend sportief , prachtige foto’s…en dat op jullie leeftijd..grijns

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s